*****மன்னிக்கப்படுகின்றன மறக்காத துரோகங்கள் பறவைக்கும் பாரமாகும் தன்னிறகு சமயத்தில் !!!!!*****

Thursday, July 24, 2014

தாத்தனின் நாட் குறிப்பிலிருந்து...

சாபங்களைச் சுமந்துகொண்டே
சுகமாயிருப்பதாய்
சோடனைகள்.

வேர்களை அழிக்க
விஞ்ஞானத் தேடல்
நிழலில் நின்றுகொண்டே.

பலவீனமே பலமாகவும்
பலமே பலவீனமாகவும்
தைரியமில்லா
நாகரிகக் கோமாளிகள்.

எதுவானபோனதும்
தாத்தாவின்
வீபூதிக் குடுவைக்குள்
மஞ்சள் பூசிய துணியில்
ஒற்றை ரூபா
நேர்த்திக் கடனாய்.

வியர்வை துடைக்கும் மரங்கள்
விட்டெறிந்த பெருமூச்சில்
பட்டைகள் வெடித்து
தெறித்த குருதியில்
குழந்தைகள்
மூன்றாம் கையாய்
நான்காம் காலாய்.

"பூவரச மரங்களை
பூக்கவிடு
என் கல்லறை சுற்றி"

தாத்தனின் நாட் குறிப்பிலிருந்து!!!

http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/contentdetails.aspx?cid=6400

ஹேமா(சுவிஸ்)

Wednesday, July 23, 2014

இரவுக் கவிதைகள்...

1)

வெட்க ரேகைகளை
மெல்ல மெல்ல
அழித்துக்கொண்டிருக்கிறாய்.

பொய்யாய் வெட்கப்படும்
குறிப்புகள் ஏதும்
எழுதிவைக்காமல்
விட்டது என் பிழை.

கண்ணில்லாதவரின்
ஒற்றைக் கைத்தடியை
என் விரலிடுக்கில்
உதவிக்குச் செருகி
ரேகைகள் புதிதாக
இனி வளராதென்கிறாய்.

வெட்கப்பட்ட ஞாபகங்களை
தட்டித் தடவி
மீட்டெடுக்க நினக்கிறேன்
நீயோ மற்றக் கையிலும்
இன்னொரு
கைத்தடியைச் செருகிறாய்.

இனி நானும்
என் வெட்கங்களும்...!!!

2)

எதுவும் நினைவிலில்லை
நான்....
உடையத் துவங்கிய கணத்திற்கு
முன்புவரை.....

கொஞ்(ச)சும் முதல்
கொஞ்சிக்கொண்டிருந்தாய்
பின்னராய்
என் முலைகளில்
பாலருந்திக் கொண்டிருந்தாய்...

பேசித்தீரா பிரியங்களை
பெருவெளி மணலிலும்
வானின் எரிநட்சத்திரங்களின்
இருண்ட முனைகளிலும்
புதைத்து வெளியேறும் உன்னை....!

ஹேமா(சுவிஸ்)

Tuesday, July 22, 2014

எதிர்க்கவிதையொன்று...

தூரத்தில் உன்னைப் பார்த்த போது
புலியின் கண்ணில்
மானைப் பார்த்தேன் அம்மு
பார்வை இன்னும் பார்வையாகவில்லை அங்கே..
உன்னைச் சந்தித்த போது
மானின் வயிற்றில்
ஆழப் புதைந்தது
புலியின் நகம்..
மரணம் இன்னும் வடிவமாக்கப்படவில்லை அங்கே.

மெதுவாய்
உன்னைக் கடக்கிறபோது
இரத்தத்திற்கு விடைகொடுக்கிறது மான்..
நான் உன்னைக் கடந்து முடித்தபோது
மரணம் அங்கே வடிவமாகி இருக்க வேண்டும்.
இப்படித்தான் அம்மு கடக்கிறேன் உன்னை..
..... ..... ..... ....

சத்யா
சென்னை 

Sathya Raj Ph D

ஒரு உயிர்வதை பார்த்தும் கடக்கிறாய் சத்யா
இரத்த வாடை சுவாசிக்கமுடியாமல் நீ...

சூன்யப் பூனைகள் புலிகளாவது பற்றி
முன்னமே அறியத்தரவில்லை எனக்கு நீ...

அவைகளைக் கட்டுப்படுத்தி
மூக்கின் நுனிகளை வளைத்து
என் நிக்கரின் அடிவரை உந்தி
பின் தோல்வியுற்றபோதே
மரணத்திற்கு வடிவமானது
அவைகள்.

அப்போது புலியின் நகக்கீறல்களை
நக்கிக்கொண்டிருந்தது மான்
அதன்பின் தான்
இன்னும் ஆழப்புதைந்தது
புலியின் நகம் மானின் வயிற்றில்.

எனக்குத் தெரியும்
புலியொன்று என் வயிறு கிழிக்கும்
கனவொன்றைக் கண்டு
கடந்துகொண்டிருப்பாய்
சத்யா நீ ..... இப்போதும் !

ஹேமா(சுவிஸ்)

கடக்கும் வாழ்வில்...

மழைக்குப்பின்
எறிக்கும் ஊமைவெயிலாய்
சிலரின் வார்த்தைகளை
கழற்றவும் முடியாமல்
எறியவும் முடியாமல்
அவிந்தபடி...
அணிந்துகொண்டு.

மூடும் கதவை
உறுதியாய் நம்பும்
அவிழ்ந்த
நம்பிக்கை உள்ளாடைகளை
ஏமாற்றும்
பிணைப்பின் இருப்பு.

ஓடும் ஆறு இது
பாசி தங்காது.

மனமேந்தும் சொற்கள்
புறக்கணிப்பின் சாடல்களின்
வேகம் தாங்காது
ஆனாலும்
இயல்பாய் ஓடும்
வன்மமின்றி.

உமிழ்ந்துகொண்டேயிருக்கும்
வார்த்தைகளில்
வழுக்கி விழுந்து
எழும்பி நடப்பதுதான்
'இதுவும் கடந்து போகும்'
என்கிற
போகுதலோ?!!!

ஹேமா(சுவிஸ்)

Thursday, July 17, 2014

வீணையடா நீ எனக்கு...

என்னிடம் நீ...
விடைபெறுமுன்
எத்தனை முறை
அந்த மலையுச்சியின்
பெயர் சொல்லியிருந்தாய்
இப்போதும்....
அங்குதானா இருக்கிறாய்
தூதென
இல்லை சாட்சியென
மலைக்குருவியொன்றை
அனுப்பிவிடேன்
அலகில் மீசைமுடி சுத்தி !

மிரட்டிச் சிரிக்கும்
உன் பார்வையை
ஒற்றியெடுத்துப் படிக்கிறேன்
போதாதோ
இதமாய்
விரல்வழி இறங்குகிறது
மென்சூட்டு
மஞ்சள் வெயில் !

காலம் கறள் பிடித்து
கறகறக்கும் ஓசை
என் காதுகளுக்குள்
இன்னும்...
உன் ஞாபகம் மட்டும்
கொல்லன் பட்டறை
பச்சை இரும்பாய் !

மீண்டும் மீண்டும்
சுழலும் இசைத்தட்டில்
உன் குரலில்
என் பாடுகள் சத்தமாய்
நினைவறுத்தல்
அத்தனை
சுலபமாயில்லை !

இதயத்தோடு பேசுவது
இசை என்றால்
நீ....அதன் மொழி
எந்த நேரமும்
கேட்கப்பட்டாலும்
சில நேரங்களில் மட்டுமே
உணரப்படுகிறது !

தேடிப் பறந்த
களைப்பின்
தாகம்
உன் கூட்டில்
இளைப்பாற'வா'
ஒரு வலி
ஒரு மருந்து
நீ
நான் !

ஹேமா(சுவிஸ்)

உள்பெட்டி இரகசியம்...

உள்பெட்டிச் சீனிச்சரையில்
ஊர்ந்து உரசும்
சிட்டெறும்பொன்று கடிக்கிறது
வலிக்காமல்.

சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறேன் பதில்...

வாழ்க்கை இதுதான் என்றானபிறகு
மனம் மரத்துவிடுகிறது
ஏக்கமில்லை
கவலையுமில்லை
அதேநேரம் சந்தோஷமுமில்லை
என்கிறேன்.

பிரார்த்தனைகள் உனக்காக
என்கிறது பிறகும்...

பிரார்த்தனைகளால்தான்
கொஞ்சமாய் மிஞ்சிக்கிடக்கிறோம்
மிஞ்சாமலே போயிருக்கலாம்
முணுமுணுக்கிறேன்
பல்லும் இதழும்
ஒட்டாப்பொழுதில்.

சமை கொஞ்சம்
தேநீர் பருகலாம்
என்கிறது
இமைக்க மறுக்கும்
வாஞ்சையோடு!!!

ஹேமா(சுவிஸ்)